ناخوانده چون میهمان چشمانم می شود

تاریکی !

             تنهایی !

                           دل تنگی می آید .

و صدای زوزه ی وحشی باد که بکارت شاخه سار بید لرزانی را به اسارت می برد ... آه !!

 فکرش را بکن !!!

چند باکره در بستر فاتحان شکست

    شکم هاشان را به بارداری اندوه

                                                  فروخته اند !؟

شب ؛

رنج تفکر است و رهایی ، یعنی عادت

یعنی ...

تعبیر کودکانه ای از فردا !!

*

با تو ام !!

آری با تو ...

فرو  رفته در کدام جامه ی زرّین ، حوّا می شوی !

که برهنگی ات را ابلیس

به سرخی سیب اختیار  ...

ارزان خریده بود !!!

مرا ببوس ..

                مرا ببوس ..

                                  و مرا در سکوتی نیاز آلود

                  به عطر دستان ظریف خود آغشته کن

                  زیرا که ما : انسان را رعایت کرده ایم !!

                                                                                                           تهران   ،   تیرماه  ۱۳۸۷  ،   پ.و.ی.ا

•   قطعه ی میانی را بنا به دلایلی حذف کردم  .
• میخواستم چه بگویم !! یادم رفت ...